Holistische Therapie Rotterdam Blog

Energetische therapie bij stress en burn-out: wat gebeurt er op lichaamsniveau?

Tue, 27 Jan 2026 13:55:21 GMT

Bij langdurige stress, overbelasting of burn-outklachten raakt niet alleen het denken uitgeput, maar ook het lichaam.

Veel mensen merken dat ze alles rationeel goed begrijpen — ze weten waar hun grenzen liggen, wat er mis is gegaan en wat ze anders zouden willen — en toch blijft herstel uit. Het lichaam blijft gespannen, moe of onrustig, alsof het niet kan volgen wat het hoofd al lang weet.

Dat is vaak het moment waarop mensen vastlopen. Niet omdat ze “niet genoeg hun best doen”, maar omdat herstel niet alleen een mentaal proces is. Het lichaam speelt hierin een centrale rol.

Energetische therapie richt zich juist op deze laag: het lichamelijke en regulerende niveau, waar stress zich vastzet en waar ontspanning en herstel opnieuw geleerd mogen worden.

Herkennen, Begrijpen en Overwinnen van Rationalisatie

Mon, 10 Jun 2024 07:45:09 GMT

Wat is Rationalisatie?

Rationalisatie is een psychologisch beschermingsmechanisme waarbij we proberen om onze gedachten, gevoelens of gedragingen logisch en gerechtvaardigd te laten lijken, zelfs als deze verklaringen niet de werkelijke motieven of oorzaken weergeven. Met andere woorden, het is een manier om onszelf en anderen ervan te overtuigen dat onze acties en overtuigingen rationeel en acceptabel zijn, terwijl we eigenlijk diepere, vaak ongemakkelijke of bedreigende waarheden verbergen.

Voorbeelden van Rationalisatie

"Ik heb geen therapie nodig; er zijn mensen met veel grotere problemen dan ik."
"Een drankje aan het eind van de dag helpt me gewoon te ontspannen."
"Mijn partner geeft me niet de aandacht die ik nodig heb, dus ik zoek het elders."
"Ik ben gewoon een onafhankelijk persoon; ik heb niet zoveel behoefte aan intimiteit."
"Ik ben gewoon niet goed in het uiten van mijn gevoelens, dat is mijn persoonlijkheid."
"Ik weet dat ik niet genoeg slaap krijg, maar ik functioneer prima met vijf uur slaap."

Waarom we rationaliseren

Rationalisatie is een psychologisch beschermingsmechanisme dat we vaak onbewust gebruiken om onszelf te beschermen tegen gevoelens van schuld, schaamte, angst, of andere emoties. Hieronder staan enkele redenen waarom ons systeem kan voelen dat we onszelf moeten beschermen:

Bescherming van het Ego

Mensen hebben een sterk verlangen om een positief zelfbeeld te behouden. Rationalisatie helpt om onszelf te beschermen tegen zelfkritiek en om ons gevoel van eigenwaarde intact te houden.

Voorbeeld: Iemand die een belangrijke deadline mist, kan zeggen dat de taak niet belangrijk was, in plaats van toe te geven dat ze slecht met hun tijd hebben omgegaan.

Vermijden van Emotionele Pijn

Door rationalisatie vermijden we confrontaties met emoties die voor veel van ons moeilijker te hanteren zijn, zoals schuld, schaamte of angst.

Voorbeeld: Iemand heeft zijn partner belogen over waar hij/zij was gisteravond. Rationalisatie: "Ik heb gelogen omdat mijn partner toch niet zou begrijpen waarom ik met vrienden moest afspreken; het is beter zo." Deze rationalisatie helpt om de schuldgevoelens en schaamte over het liegen te verminderen.
Voorbeeld: Iemand voelt zich voortdurend gestrest en overwerkt, maar weigert een pauze te nemen. Rationalisatie: "Als ik nu een pauze neem, raakt alles in de war en komt alles nog meer op mijn bordje terecht." Deze rationalisatie helpt om de angst en stress over het nemen van een pauze en de mogelijke gevolgen daarvan te verminderen. Het kan ook een gevoel van controle geven wanneer we dit in de echte situatie juist missen.

Behouden van Sociale Acceptatie

Rationalisatie kan helpen om ons gedrag te verantwoorden tegenover anderen, wat belangrijk is voor het behouden van sociale relaties en acceptatie binnen een groep. Door ons gedrag logisch te verklaren, kunnen we onszelf en anderen overtuigen dat we handelen in overeenstemming met sociale normen en verwachtingen.

Voorbeeld: Iemand blijft in een vriendengroep die vaak negatief over anderen praat, hoewel dit hem/haar ongemakkelijk maakt. Rationalisatie: "Ik doe gewoon mee omdat ik geen ruzie wil en iedereen doet het, dus het is niet zo erg." Deze rationalisatie helpt om sociale acceptatie te behouden en de vriendschappen te beschermen, ook al voelen we vaak diep van binnen dat er iets niet klopt met onze normen en waarden.

Beschermen van Emotionele Wonden

Mensen die traumatische ervaringen hebben gehad, kunnen rationalisatie gebruiken om zichzelf te beschermen tegen de herbeleving van pijnlijke herinneringen en emoties. Als beschermingsmechanisme helpt rationalisatie ons om om te gaan met emotionele pijn door deze te herformuleren op een manier die minder bedreigend aanvoelt.

Voorbeeld: Iemand heeft een traumatische jeugd gehad en vermijdt gesprekken over het verleden. Rationalisatie: "Het heeft geen zin om over vroeger te praten; dat is allemaal voorbij en kan toch niet meer veranderd worden." Deze vorm van rationalisatie beschermt tegen het herbeleven van traumatische herinneringen en emoties.

Culturele Invloeden en Maatschappelijke Druk

Culturele normen en verwachtingen kunnen rationalisatie bevorderen door gedragingen te normaliseren die misschien ongezond zijn.

Voorbeeld: "Iedereen werkt lange uren in mijn sector, dus het is normaal om nooit vrije tijd te hebben." Sociale media kunnen deze druk versterken door het ideale beeld van succes en perfectie te presenteren.

Hoe werkt rationalisatie in ons Brein?

Rationalisatie is vaak een automatische reactie die plaatsvindt zonder bewuste overweging. Het is een onderdeel van onze beschermingsmechanismen die ons helpen om met bedreigende informatie om te gaan. Ons brein zoekt naar verklaringen die logisch en coherent lijken, zelfs als ze de volledige waarheid niet weerspiegelen.

Rol van de Prefrontale Cortex: De prefrontale cortex, verantwoordelijk voor planning, beslissingen en sociaal gedrag, speelt een cruciale rol bij rationalisatie. Dit deel van de hersenen helpt bij het formuleren van logische argumenten en rechtvaardigingen. Wanneer we ons gedrag rechtvaardigen, activeert de prefrontale cortex om deze rechtvaardigingen te bedenken en te versterken.

Emotionele Regulatie: De amygdala, die betrokken is bij emotionele verwerking, kan negatieve emoties zoals angst of schaamte oproepen. Rationalisatie kan dienen om deze emoties te reguleren door het bieden van logische verklaringen die minder bedreigend zijn. Door onszelf een verzachtende verklaring te geven voor ons gedrag, kunnen we de activiteit van de amygdala verminderen en ons kalmer voelen.

Neuroplasticiteit: Herhaaldelijke rationalisatie kan patronen in de hersenen versterken. Hoe vaker we rationaliseren, hoe meer deze paden in onze hersenen geautomatiseerd worden, wat het moeilijker maakt om deze patronen te doorbreken.

Waarom is rationalisatie relevant in therapie?

Rationalisatie speelt een cruciale rol in therapie omdat het de voortgang en effectiviteit van de therapeutische sessies kan beïnvloeden. Hier zijn enkele redenen hoe rationalisatie invloed kan hebben op de voortgang in therapie:

Onderliggende Oorzaken Blijven Onopgemerkt: Wanneer we ons gedrag rationaliseren, kunnen we de echte redenen voor onze problemen maskeren. Dit maakt het voor therapeuten moeilijker om de onderliggende issues te identificeren en aan te pakken.

Vermijden van Emoties: Rationalisatie ‘helpt’ ons vaak om ongemakkelijke of pijnlijke emoties te vermijden. Dit kan een barrière vormen voor diepgaande emotionele verwerking, wat essentieel is voor genezing en groei.

Gebrek aan Inzicht: Een belangrijk doel van therapie is het verkrijgen van inzicht in jezelf en je gedragingen. Rationalisatie kan dit proces verstoren door je vast te houden aan oppervlakkige verklaringen in plaats van dieper te graven naar de echte oorzaken.

Verminderde Effectiviteit van Interventies: Therapie-interventies zijn vaak gebaseerd op een nauwkeurig begrip van de problemen van de cliënt. Als rationalisatie de echte problemen verbergt, kunnen de interventies minder effectief zijn.

Vertrouwen en Openheid: Een sterke therapeutische relatie is gebaseerd op vertrouwen en openheid. Als we als cliënt constant rationaliseren, kan dit de ontwikkeling van een open en eerlijke communicatie belemmeren.

Therapeutische Samenwerking: Een goede match en samenwerking tussen cliënt en therapeut zijn essentieel voor succesvolle therapie. Rationalisatie kan de samenwerking bemoeilijken doordat het de communicatie en het begrip tussen beiden beïnvloedt.

Het herkennen van rationalisatie

Rationalisatie kan een aanzienlijke belemmering vormen in therapie, waardoor het essentieel is dat therapeuten het herkennen en aanpakken om effectieve vooruitgang te boeken met hun cliënten. Hier zijn signalen van rationalisatie om dit bij jezelf of jouw cliënt te herkennen:

Inconsistenties in Verhalen: Wanneer een cliënt verschillende verklaringen geeft voor hetzelfde gedrag in verschillende sessies. Voorbeeld: Een cliënt zegt de ene week dat ze niet gestudeerd hebben omdat ze ziek waren, maar de volgende week zeggen ze dat het was omdat het studiemateriaal niet belangrijk was.

Vage of Algemeen Klinkende Verklaringen: Uitspraken die te algemeen of oppervlakkig klinken en niet specifiek ingaan op de situatie. Voorbeeld: "Iedereen doet het toch zo" of "Het is gewoon hoe dingen gaan."

Onvermogen om Dieper op Vragen in te Gaan: Wanneer cliënten moeite hebben om dieper in te gaan op hun redenen of gevoelens achter hun gedrag. Voorbeeld: Als gevraagd wordt waarom ze boos werden, antwoorden ze met "Ik weet het niet, ik werd gewoon boos."

Defensief of Verdedigend Gedrag: Cliënten die defensief reageren wanneer hun gedrag in twijfel wordt getrokken. Voorbeeld: Een cliënt bespreekt met zijn therapeut de problemen die hij ervaart in zijn relatie. De therapeut suggereert dat de cliënt misschien wat meer open moet zijn over zijn gevoelens en gedachten met zijn partner om de communicatie te verbeteren. Rationalisatie: "Ik begrijp wat je zegt, maar eerlijk gezegd denk ik niet dat jij mijn relatie echt kunt begrijpen. Jij hebt waarschijnlijk geleerd over relaties uit boeken en studies, maar je hebt mijn partner niet ontmoet en je weet niet hoe hij is. Bovendien, mijn manier van omgaan met problemen heeft tot nu toe altijd gewerkt, dus ik zie niet in waarom ik zou moeten veranderen."

Tips om rationalisatie te overwinnen

Zelfbewustzijn en open communicatie zijn essentieel om rationalisatie te overwinnen en effectiever te profiteren van therapie. Hier zijn enkele praktische tips voor jou als je jezelf herkent in rationalisatie:

Tips voor thuis

Mindfulness en Meditatie : Oefen regelmatig mindfulness om je bewust te worden van je gedachten en gevoelens zonder oordeel. Hoe voelt het om te ervaren wat er is, zonder dat je het logisch hoeft te maken of iets op hoeft te lossen? Dit kan helpen om sterker te worden in het herkennen en reguleren van jouw emoties.
Dagelijkse Incheckmomenten: Plan tijd voor zelfreflectie. Hoe ga ik met situaties om? Zie ik hier patronen in en houd ik sterk vast aan bepaalde overtuigingen? Dit kan bijvoorbeeld door het bijhouden van een dagboek. Schrijf eerlijk over je gedachten, gevoelens, en gedragingen. Dit kan je helpen patronen te herkennen en te begrijpen.
Reflectievragen Beantwoorden: Stel jezelf vragen zoals "Waarom deed ik dit echt?" en "Wat voel ik echt in deze situatie?"
Feedback van Jouw Omgeving: Vraag om eerlijke feedback van vrienden of familieleden die je vertrouwt.

Tips in therapie

Wees Voorbereid op Sessies: Noteer belangrijke gebeurtenissen en gevoelens die je tijdens de sessie wilt bespreken.
Uit je Gevoelens: Wees eerlijk en open over je echte gevoelens en gedachten, zelfs als ze ongemakkelijk zijn. We kunnen spreken vanuit ons logische brein, of we kunnen spreken vanuit een kwetsbaar deel waarvan we weten dat het niet altijd klopt. In therapie is het nuttig om juist dit kwetsbare deel de ruimte te geven.
Vraag om Verduidelijking: Aarzel niet om je therapeut om uitleg te vragen als je iets niet begrijpt.
Psycho-educatie: Vraag je therapeut om uitleg over rationalisatie en andere verdedigingsmechanismen om je te helpen deze bij jezelf te herkennen en te begrijpen.
Oefeningen en Technieken: Werk samen met je therapeut aan oefeningen zoals cognitieve herstructurering en realiteitstesten om rationalisatiepatronen te doorbreken.

Conclusie

Rationalisatie is een veelvoorkomend beschermingsmechanisme dat ons helpt om met de realiteit en emoties om te gaan. In de context van therapie kan rationalisatie echter een belemmering vormen voor vooruitgang. Het is essentieel voor zowel therapeuten als cliënten om rationalisatie te herkennen en aan te pakken om een dieper inzicht en effectieve oplossingen te bereiken. Door bewustwording, zelfreflectie en open communicatie kunnen cliënten leren om hun ware gevoelens en motieven te herkennen, wat leidt tot een meer authentieke en bevredigende therapeutische ervaring. Het gebruik van praktische technieken zoals mindfulness, dagboekschrijven en het ontvangen van feedback kan cliënten helpen om patronen van rationalisatie te doorbreken en emotioneel te groeien.

Wil je meer weten over beschermingsmechanismen, emotieregulatie of wil je samen aan de slag? Voel je vrij vrijblijvend contact op te nemen via info@holistischetherapierotterdam.nl

Onderliggende behoeften van vermijdende hechting: waarom is ruimte zo belangrijk?

Sat, 23 Mar 2024 16:22:29 GMT

Heb jij een partner met een vermijdende hechtingsstijl en vraag je je af waarom hij of zij voortdurend ruimte nodig heeft? Of herken je jezelf misschien wel in de vermijdende hechtingsstijl en wil je jouw behoefte aan ruimte beter leren begrijpen? De redenen kunnen dieper liggen dan je zou denken. In dit artikel gaan we in op waarom ruimte zo'n cruciale rol speelt in hun relaties en welke behoeften vervuld dienen te worden voor emotionele verbinding en openheid.

Ruimte staat gelijk aan veiligheid

Ruimte staat gelijk aan veiligheid: Het begrijpen van de behoeften van een vermijdende gehechtheidsstijl begint met het inzicht dat ruimte voor hen gelijk staat aan veiligheid, kalmering en een gevoel van controle. Deze behoefte aan ruimte vindt zijn oorsprong in ervaringen uit hun verleden, waarin emotionele behoeften niet werden vervuld, waardoor ze zich moesten terugtrekken om zichzelf te kalmeren. Dit kan voortkomen uit situaties waarin ze emotioneel niet werden ondersteund door hun verzorgers, wat resulteerde in het ontwikkelen van zelf kalmerende mechanismen als reactie op stressvolle situaties.

Voor een vermijdend persoon is het vermijden van het tonen van emoties aan anderen en alleen zijn, een manier om hun emotionele toestand te reguleren en een gevoel van controle te behouden. Wanneer ze ruimte vragen of nemen in relaties, proberen ze eigenlijk hun emotionele bandbreedte te herreguleren en een gevoel van controle en veiligheid te krijgen. Dit betekent dat ze zich niet emotioneel veilig voelen in het bijzijn van anderen; het gebrek aan ruimte kan voor hen worden geïnterpreteerd als een gebrek aan controle, veiligheid en rust.

Gebrek aan co-regulatie

Een belangrijk aspect van het begrijpen van de vermijdende gehechtheidsstijl is het concept van co-regulatie. Vermijdende individuen hebben vaak moeite met het co-reguleren van hun emoties, omdat ze dit niet hebben geleerd tijdens hun opvoeding. Als reactie op emotionele onderdrukking in hun kindertijd. Co-regulatie is het proces waarbij individuen elkaar helpen om hun emoties te reguleren door wederzijdse aanpassing van gedrag. In een gezonde relatie is co-regulatie tweerichtingsverkeer, waarbij partners elkaar ondersteunen en aanpassen aan elkaars emotionele behoeften.

Voor vermijdende individuen is het gebrek aan co-regulatie vaak het gevolg van een gebrek aan emotionele beschikbaarheid of responsiviteit in hun opvoeding. Als kinderen kunnen ze hebben ervaren dat hun emotionele behoeften niet werden erkend of beantwoord, waardoor ze zelf moesten leren omgaan met hun emoties. Dit kan resulteren in een neiging om zich terug te trekken in tijden van stress of emotie, in plaats van openlijk te communiceren en steun te zoeken bij anderen.

Het ontbreken van co-regulatievaardigheden bij vermijdende individuen kan grote implicaties hebben voor hun relaties. Wanneer ze zich niet begrepen of ondersteund voelen door hun partner, kunnen ze de neiging hebben om zich terug te trekken of ruimte te vragen als een manier om zichzelf te kalmeren. Dit kan leiden tot misverstanden en spanningen in de relatie, omdat de partner mogelijk niet begrijpt waarom deze persoon ruimte nodig heeft of hoe ze kunnen helpen bij het reguleren van hun emoties.

Het belang van acceptatie, empathie en emotionele veiligheid

Om co-regulatie te bevorderen en de behoefte aan ruimte te verminderen, is het belangrijk voor de partner van iemand met vermijdende hechting om een omgeving van acceptatie, empathie en emotionele veiligheid te creëren. Door hun partner te accepteren zoals ze zijn, empathie te tonen voor hun emoties en een gevoel van veiligheid en stabiliteit te bieden, kan de vermijdend gehechte persoon zich comfortabeler voelen om zich open te stellen en steun te zoeken bij hun partner.

Het vergroten van het begrip en de bewustwording van de behoeften van vermijdende individuen en het implementeren van strategieën om co-regulatie te bevorderen, kan leiden tot een gezondere en bevredigender relatie voor beide partners. Met geduld, empathie en begrip kunnen partners samenwerken om een sterke emotionele band op te bouwen die gedijt op wederzijds respect en ondersteuning.

Praktische stappen voor partners

Acceptatie

Wanneer jouw vermijdend gehechte partner acceptatie voelt, is deze vaak geneigd minder op zijn hoede te zijn. Ze voelen de ruimte om zich meer open te stellen om dingen te delen. Als ze zich minder veroordeeld voelen door dingen, minder beschaamd, minder bekritiseerd en het gevoel hebben dat ze het voordeel van de twijfel krijgen, leidt dit tot een emotioneel veiligere situatie. En dus voelen ze zich eerder op hun gemak om zich open te stellen, dingen te delen, en dat is echt de eerste basis voor een gevoel van co-regulatie dat ze van iemand anders kunnen ontvangen. Acceptatie is een enorme behoefte die, iedereen, maar vooral vermijdend gehechte personen enorm nodig hebben.

Empathie & validatie

Het belang van acceptatie is niet te onderschatten, en hetzelfde geldt voor empathie, die vaak het resultaat is van afstemming. Soms onderschatten we hoeveel empathie betekent voor vermijdend gehechte personen. Dit komt vooral omdat ze nogal stoïcijns en zo enorm zelfstandig kunnen lijken. Vermijdend gehechte personen hebben vaak enorm hoge eisen aan zichzelf. Het kan daarom ook enorm helpen om als partner empathie te tonen en te laten horen dat je ziet hoe hard ze hun best doen, hoe hard ze werken.

Het is interessant om op te merken hoe iemand met een vermijdende hechtingsstijl validatie van gevoelens liever anders ontvangt dan bijvoorbeeld iemand met angstige hechting. VGP (vermijdend gehechte personen) hebben de neiging om te verlangen naar validatie van hun gevoelens op een meer algemene manier. Dus, als een VGP probeert om kwetsbaarheid te tonen, voelt het minder bedreigend om te horen: "Hé, ik snap dat je van streek bent door die situatie op je werk," in plaats van: "Ik zie dat je echt enorm verdrietig bent over die situatie op je werk" De intensiteit en specificiteit van emoties, zoals "echt enorm verdrietig," kunnen een beetje overweldigend zijn voor iemand die niet gewend is zijn eigen emoties onder ogen te zien. Het algemeen valideren van emoties kan een VGP helpen om de empathie van een geliefde te accepteren en te omarmen.

Emotionele veiligheid

Wanneer er veel ruzie en conflict is, zal een VGP zich niet erg veilig voelen om zich open te stellen en te delen. Hierdoor zullen ze het moeilijker vinden om te co-reguleren, aangezien niemand zonder een gevoel van veiligheid zijn emoties wil communiceren. Emotionele veiligheid, zoals harmonie en consistentie, is daarom essentieel voor een VGP om zich open te stellen. Dit zijn de dingen waar ze echt naar op zoek zijn wanneer ze ruimte nodig hebben. Vaak zijn ze zich hier niet bewust van, maar het begrijpen van deze patronen en dynamieken kan helpen om de redenen te begrijpen waarom vermijdende individuen ruimte zoeken in relaties. Het is dus extra belangrijk dat je als partner zorgt dat je de ruimte hebt, ook buiten de relatie, om goed voor je eigen emoties en gevoel te zorgen. Wanneer jij als partner emotioneel stabiel bent, niet snel in een getriggerde staat schiet en niet vervalt in oordelen, is het voor een VGP een stuk veiliger om zichzelf open te stellen.

Conclusie

Het begrijpen van de behoeften van een vermijdend gehecht persoon en het creëren van een emotioneel veilige omgeving kan leiden tot een gezondere en leukere relatie. Met geduld, begrip en inspanning kun je een relatie creëren die diep en vervullend is voor zowel jou als je partner.

Wil je meer weten over angstige hechting, andere onderwerpen of wil je samen aan de slag? Voel je vrij vrijblijvend contact op te nemen via info@holistischetherapierotterdam.nl

Drie Onderliggende Behoeften Achter de Angstige Hechtingsstijl in Relaties

Mon, 19 Feb 2024 14:53:29 GMT

Drie Onderliggende Behoeften Achter de Angstige Hechtingsstijl in Relaties

In elke relatie komen we verschillende hechtingsstijlen tegen, en een van de meest uitdagende (en tegelijkertijd meest voorkomende) combinaties is die tussen de angstig gehechte persoon (AGP) en de vermijdend gehechte persoon (VGP). Achter de angstige hechtingsstijl schuilen drie diepgaande behoeften die, wanneer begrepen en aangepakt, de basis kunnen vormen voor een gezonde relatie.

1. Bevestigingsbehoefte: Emotionele achtbaan van warm en koud

Een kenmerkende behoefte van de angstig gehechte persoon (AGP) is de drang naar bevestiging, vooral in situaties waarin de vermijdend gehechte persoon (VGP) zich emotioneel terugtrekt. Dit dynamische patroon creëert een emotionele achtbaan, waarbij de AGP vraagt om bevestiging, terwijl de VGP geneigd is zich terug te trekken. Het resultaat is een vicieuze cirkel van toenemende angst en afstand.

Wanneer de VGP zich terugtrekt, triggert dit vaak diepgewortelde angsten bij de AGP. De angst dat de VGP definitief afstand neemt, leidt tot intense emoties zoals onzekerheid en verlatingsangst. Hieruit ontstaat de behoefte aan geruststelling en bevestiging, waardoor de AGP de neiging heeft om meer aandacht te vragen.

In reactie hierop vertoont de VGP mogelijk vermijdend gedrag, wat het gevoel van afstand vergroot. De VGP kan proberen de druk te verminderen door zich emotioneel terug te trekken, wat echter de angst en behoefte aan bevestiging bij de AGP verder versterkt. Dit patroon herhaalt zich, waardoor de relatie een emotionele achtbaan wordt.

DO’s als angstig gehechte persoon:

Neem verantwoordelijkheid voor je gevoel en blijf bij jezelf.
Vraag om steun in plaats van beschuldigingen te uiten.
Communiceer op een constructieve manier: "Ik voel me nerveus als je afstand neemt, en ik begrijp dat je tijd voor jezelf nodig hebt. Zou je me kunnen helpen door me te herinneren dat dit niet aan onze relatie ligt?"

DON’TS angstig gehechte persoon:

Vermijd beschuldigingen en focus niet op fout gedrag van de VGP.

Door bewust te zijn van dit patroon en de behoefte aan bevestiging op een gezonde manier te communiceren, kunnen AGP en VGP samenwerken om deze vicieuze cirkel te doorbreken en een veiligere emotionele verbinding op te bouwen. Door verantwoordelijkheid te nemen voor je gevoelens en het vermijden van grote emotionele verwachtingen, leg je een stevige basis voor gezonde communicatie.

2. Erkenning van emoties: gezien en gehoord worden

Een diepgewortelde behoefte van de angstig gehechte persoon (AGP) is het verlangen naar erkenning van emoties. Het is voor hen essentieel om over hun gevoelens te praten en te ervaren dat deze serieus worden genomen. Deze behoefte vindt vaak zijn oorsprong in de jeugd, waarbij de AGP mogelijk niet de emotionele ondersteuning kreeg die nodig was. Het gebrek aan erkenning in de kindertijd kan leiden tot een constante zoektocht naar validatie en begrip in volwassen relaties. Het kan voorkomen dat de AGP de neiging heeft oude conflicten opnieuw op te rakelen, omdat zij het gevoel hebben niet echt gehoord te zijn.

Waarom is het zo belangrijk voor angstig gehechte personen (AGP) om emoties erkend te hebben?

Het verlangen naar erkenning van emoties komt voort uit het verlangen naar veiligheid en geborgenheid dat in de kindertijd niet altijd vervuld werd. Wanneer deze erkenning ontbreekt, ontwikkelt de angstig gehechte persoon een diepgewortelde behoefte aan het bespreken van emoties als een manier om zich gehoord en gezien te voelen. Het geeft hen een gevoel van validatie en bevestiging van hun eigenwaarde.

Negatief effect op vermijdend gehechte personen:

Voor de vermijdend gehechte persoon (VGP) kan de herhaalde behoefte aan erkenning frustrerend zijn. Het vermijden van emotionele diepgang is vaak een overlevingsmechanisme voor de VGP, die wellicht zelf moeite heeft met het uiten van emoties. De herhaling van gesprekken over emoties kan de VGP het gevoel geven dat ze falen in het voldoen aan de behoeften van de AGP, wat kan leiden tot verdere emotionele terugtrekking.

DO’s als angstig gehechte persoon:

Benoem je behoeften en vraag specifiek om erkenning van je gevoelens.
Toon begrip en openheid: "Ik voel me gekwetst en verdrietig, wil je mijn gevoelens erkennen en samen werken aan een oplossing?"
Geef context en benadruk waarom erkenning belangrijk is voor jou.
Werk aan de relatie met jezelf. Erkenning van je gevoelens door een partner is prettig en kan troostend werken, maar je hebt het niet nodig . Werk aan de relatie met jezelf zodat jij zelf jouw emoties kunt erkennen en er voor jezelf kunt zijn.

DON'TS als angstig gehechte persoon:

Herhaal het conflict niet keer op keer en vermijd beschuldigingen.
Probeer je partner niet te claimen of op het moment dat jouw emoties hoog zijn je partner te dwingen om te reageren. Geef de VGP de ruimte om op hun eigen tempo te reageren.

3. Verlangen naar waardering: De vuurwerkfase en emotionele terugtrekking

In het begin van een relatie tussen een angstig gehechte persoon (AGP) en vermijdend gehechte persoon (VGP) is er vaak sprake van een magnetische aantrekkingskracht en vuurwerk. Beide personen vinden elkaar fascinerend en voelen een diepe wederzijdse waardering. De AGP bewondert vaak de zelfstandigheid en onafhankelijkheid van de VGP, terwijl de VGP geniet van de intense emotionele betrokkenheid van de AGP.

Wat maakt de beginfase zo speciaal voor beide hechtingsstijlen?

Angstig gehechte persoon: Voelt zich aanvankelijk gewild, geliefd en gewaardeerd door de aandacht en emotionele verbondenheid van de vermijdend gehechte persoon.

Vermijdend gehechte persoon: Geniet van de passie en betrokkenheid van de angstig gehechte persoon, wat een welkome afwisseling is in het leven van de vaak meer teruggetrokken vermijdend gehechte persoon..

Na verloop van tijd kan deze dynamiek veranderen. De vermijdend gehechte persoon kan beginnen zich emotioneel terug te trekken als een beschermingsmechanisme. Dit gebeurt vaak op het moment dat er gevoelens voor elkaar komen of dat de relatie serieuzer begint te worden. Dit kan voortkomen uit de angst voor te veel emotionele afhankelijkheid of verstikking. Voor de angstig gehechte persoon kan deze terugtrekking de diepgewortelde verlatingsangst activeren.

Waarom ontstaat er meer afstand en angst na verloop van tijd?

Angstig gehechte persoon: De AGP voelt zich niet meer gewaardeerd en gewild wanneer de vermijdend gehechte persoon zich emotioneel terugtrekt. Dit kan leiden tot een gevoel van verlating en een intens verlangen naar bevestiging.

Vermijdend gehechte persoon : De VGP ervaart druk en mogelijk angst voor te veel emotionele betrokkenheid, wat kan resulteren in verdere terugtrekking om de eigen ruimte te behouden.

DO’s als angstig gehechte persoon:

Wees kwetsbaar en open over je behoefte om gewild en gewaardeerd te voelen.
Oefen zelfliefde en waardering. Het is fijn om je gewild en gewaardeerd te voelen, maar het gevoel de moeite waard te zijn hoeft niet afhankelijk te zijn van een ander. Werk aan de relatie met jezelf zodat het leuk is wanneer een ander je dit gevoel geeft, maar je het niet nodig hebt.
Communiceer op een niet-dwingende manier: "Ik waardeer de tijd die we samen doorbrengen en zou graag willen begrijpen hoe we beiden onze behoeften kunnen vervullen."
Besef dat de terugtrekkende beweging een beschermingsmechanisme is om het gevoel van veiligheid te creëren. Iemand kan pas geven vanuit een basisveiligheid. Geef je partner daarom de ruimte om vanuit die veiligheid naar jou te communiceren en bespreek dan hoe verder.

DON’TS als angstig gehechte persoon:

Forceer geen waardering, laat het natuurlijk ontwikkelen.
Vermijd beschuldigingen over terugtrekkend gedrag.

Door begrip te tonen voor elkaars behoeften en de bereidheid om samen te groeien, kunnen AGP en VGP werken aan het handhaven van een gezonde balans tussen verbondenheid en autonomie in hun relatie.

De stap naar diepere verbinding voor de angstig gehechte persoon

In deze dynamiek van hechtingsstijlen bestaat er geen goed of fout; beide partners dragen hun eigen behoeften en angsten bij zich. Het verdiepen van een gezonde connectie vergt toewijding van beide kanten. Een cruciaal besef is dat de eerste stap gezet moet worden in de relatie met jezelf. Voor de angstig gehechte persoon betekent dit het cultiveren van zelfliefde en onafhankelijkheid, waardoor de zoektocht naar bevestiging en erkenning niet langer een dwingende noodzaak is. Deze inspanning belooft niet alleen verrijking van de relatie met zichzelf, maar schept tevens een vruchtbare basis voor een diepere en bevredigende verbinding met de partner. Het paradoxale gevolg: door minder afhankelijk te zijn, vergroten we de kans op een waarlijk diepere connectie met de ander.

Wil je meer weten over angstige hechting, vermijdende hechting of wil je samen aan de slag? Voel je vrij vrijblijvend contact op te nemen via info@holistischetherapierotterdam.nl

Emotieregulatie: Wat is het en hoe ga je ermee om?

Wed, 31 Jan 2024 09:26:29 GMT

Emotieregulatie: De kunst van het voelen

Emoties hebben een krachtige impact op ons leven. Zo worden we geraakt door liefdevolle woorden van een vriend of voelen we diepe blijdschap als we onze kinderen zien spelen. Naast dat het ervaren van emoties mooi kan zijn, kan het ook zorgen voor veel stress en disbalans. Het reguleren van emoties is niet iets wat we allemaal goed hebben mogen leren. Zonde, want het goed doorleven van emoties kan ons zoveel brengen. Het helpt ons oude trauma’s te verwerken, onze diepste wensen en kwaliteiten te ontdekken en onze authentieke zelf te zijn.

Emoties en verstoringen

Als het gaat over emoties doen we veel. We negeren ze, verzetten ons, proberen afleiding te zoeken, proberen ze ‘op te lossen’, identificeren onszelf met bepaalde emoties of proberen ze te controleren. We hebben allemaal wel iemand in onze omgeving, als we het al niet zelf zijn, die zegt geen tijd te willen besteden aan negatieve emoties omdat het zonde van de tijd is of alleen maar meer negativiteit brengt. Dit is hetzelfde als zeggen dat aandacht geven aan een huilend kind ervoor zorgt dat het langer blijft huilen. Hoewel we dit alles vaak met de beste intenties doen - onszelf beschermen - hebben deze acties vaak een negatief effect. Het kan ervoor zorgen dat trauma’s of gevoelens vast komen te zitten in ons lijf en in ons zijn. Wanneer we emoties niet doorleven en ze zo groot of klein te laten zijn als dat ze daadwerkelijk zijn en onszelf dus niet de kans geven de waardevolle informatie die in onze emoties zit tot ons te nemen, slaat de emotie met alle waardevolle informatie zich op totdat wij hier ruimte voor maken.

Waar komt onze angst voor emoties vandaan? We kunnen ons zorgen maken over het echt toelaten van emoties uit angst voor hoe groot het zal worden. We zijn bang dat als we het toelaten, het groter en groter wordt en ons helemaal overneemt. We zien onze emoties als een vijand die onze plannen in de weg staat. De boodschap die we onszelf geven is dat wij het niet aankunnen en schetsen een realiteit over emoties die helemaal niet klopt. Wanneer wij emoties er echt laten zijn, komen ze in een golfbeweging. Net zoals dat een golf groter wordt en een piek bereikt, doen emoties dat ook voordat ze afzwakken en in de stroming belanden. Wat er vaak gebeurt is dat we het moment net voor of rondom de piek zo eng vinden, dat we op dat moment een copingsmechanisme inzetten om de emotie te dempen of niet meer te voelen. Dat zorgt ervoor dat de emotie op dat punt wordt opgeslagen en zal blijven wachten in ons lijf totdat we de ruimte maken om de volledige golfbeweging te doorleven. Het heeft de neiging groter en sterker te worden, in de hoop de volgende keer wel door al jouw copingsmechanisme en vermijding heen te kunnen breken. Het voelen van jouw emoties zorgt er dus niet voor dat ze groter en heftiger worden, maar juist het onderdrukken en negeren ervan.

De functie van emoties

Emoties brengen ons waardevolle informatie en hebben prachtige functies. Emoties willen gevoeld en gehoord worden, net zoals wij dat willen. Door aandacht te geven aan deze emoties luister je eigenlijk naar jouw diepste behoeften. Ook al zijn het moeilijke of zware emoties die in jouw systeem zitten, deze aandacht zal leiden tot een algehele verbetering van hoe je je voelt door de verandering in je systeem. Ruimte maken om jouw emoties te doorleven is de puurste vorm van zelfliefde die er is.

Naast het gevoel van rust en balans dat het voelen van onze emoties ons kan brengen, werken ze ook als een kompas. In een wereld met oneindig veel prikkels, mogelijkheden, verwachtingen en sociale standaarden raken we soms kwijt wie wij ten diepste zijn, willen en voor staan. Ons emotionele kompas geeft ons feedback over het pad dat we bewandelen. Zijn we op de juiste weg of mogen we andere keuzes maken die meer passen bij wie wij zijn? Maken we beslissingen op basis van wat wij zelf belangrijk vinden of meer om andere mensen te pleasen of niet teleur te stellen? De emotionele feedback die we krijgen helpt ons om in te blijven checken met onszelf. Voel ik me blij, warm en gezien in mijn relatie of voelt het benauwd en angstig? Vaak denken we alle beslissingen met ons hoofd te kunnen maken, maar hoe moeilijker en groter de beslissing, hoe minder dit opgaat. Dan komen we erachter dat er geen goede of foute keuzes zijn en er sterke, logische argumenten te bedenken zijn voor beide kanten. Om een leven te creëren dat echt van jouw is, is een goede relatie met ons emotionele kompas van levensbelang.

Emoties doorleven

Het is dus belangrijk aandacht te geven aan de emoties en trauma’s die wij hebben en deze volledig te doorleven . Dit om ervoor te zorgen dat het zich niet opslaat in ons lijf en voor blokkades zorgt, maar ook om de waardevolle lessen te leren die ze ons willen laten zien. Als je iemand bent die dit niet geleerd heeft of uit een omgeving komt waar emoties er niet mochten zijn, klinkt dit als een enorme opgave. Je staat op het beginpunt om jouw emotionele spier te gaan trainen. Een spier die jou sterker maakt en ervoor zorgt dat je de dingen die het leven ons brengt aan kunt, zonder de constante angst of behoefte om dingen buiten jezelf te moeten controleren. Een spier die je helpt uit de verkramping te komen die voortkomt uit de eindeloze pogingen pijnlijke ervaringen te vermijden (waar we overigens toch nog volledige controle over hebben). Een spier die je vertrouwen geeft in jouw eigen emotionele veerkracht.

Hoe doen we dat?

Wanneer je een emotie voelt opkomen, ga dan naar een plek waar je in stilte alleen kunt zijn. Zit of lig comfortabel en maak contact met je lichaam. Het is belangrijk om te beseffen dat er geen goed of fout is. Het doel van de oefening is niet om met enorme inzichten uit dit moment te stappen of iets te bereiken. Het doel is simpelweg oefenen met contact maken met jouw emotionele kompas. Sluit je ogen en voel met nieuwsgierigheid wat er zich afspeelt in jouw lijf. Voelt mijn lijf warm of koud, voel ik ergens spanning, voelt het zwaar of licht? Misschien voel je je misselijk of leeg. In welk deel van je lichaam voel je dit het meest? Kijk met een open blik en zonder oordeel naar wat er in je opkomt. Misschien denk je aan een kleur of herinnering. Mocht je teveel worden afgeleid door gedachten of oordelen, merk ze dan op, erken ze en breng je aandacht terug naar jouw lijf. Nu komt het moeilijkste stuk: je doet helemaal niets met al deze observaties. Je gaat ze niet controleren, je vecht er niet tegen, probeert ze niet groter of kleiner te maken. Je geeft ze de aandacht die ze verdienen. Als je moeite hebt om bij deze emoties te blijven, kun je bij elke sensatie vragen: hoe voelt dit? Bijvoorbeeld: Ik voel me leeg. Hoe voelt dit? Dit voelt grijs. Hoe voelt grijs? Het voelt eenzaam. Geef aandacht aan dit gevoel van eenzaamheid en adem er naartoe. Misschien komt er een herinnering op waarin je je eenzaam voelde als kind. Volg dit dan.

Trauma en oude emoties

Zoals eerder benoemd, slaan we emoties of trauma’s die we onderdrukken op in ons systeem. Dat betekent dat wanneer we op een punt komen waarin we de ruimte maken om meer in contact te komen met ons gevoel en ruimte maken voor onze emoties, we aan een opruim proces beginnen. Oude emotionele pijn of trauma zit als het ware in ons systeem opgeslagen als pakketjes. Pakketjes van emoties, herinneringen en sensaties. Wat er vaak gebeurt wanneer we meer in contact komen met onze emoties, is dat deze pakketjes zomaar naar de oppervlakte komen. We voelen sensaties in ons lijf die we niet helemaal kunnen plaatsen. We voelen ons verdrietig zonder aanwijsbare reden of denken tijdens een meditatieve oefening zoals hierboven beschreven opeens aan bepaalde kleuren, mensen of objecten. Dit opruim proces kan frustrerend, verwarrend en moeilijk zijn, maar ook dienend, helend en zorgen voor levensveranderende inzichten.

Ook wanneer deze ‘emotionele pakketjes’ zich aandienen, proberen we ze niet op te lossen, aan te passen of weg te maken. We observeren ze, geven ze de liefde en aandacht die ze verdienen en geven ze de ruimte om aan ons te vertellen welke boodschap ze hebben. We stellen ze vragen en luisteren naar de antwoorden zonder een oordeel over ze te vellen. We geven ze de tijd die ze nodig hebben, ook al vinden we dat het te lang duurt. Door dit te doen komen deze oude emoties in beweging en starten ze - opnieuw - het proces van verwerking. Associaties die je eerst maken bij het doorleven van deze emoties veranderen, gevoelens van verdriet of angst maken plaats voor gevoelens van ruimte en rust, eenzaamheid maakt plaats voor verbinding en begrip. Deze veranderingen vinden niet plaats omdat jij ze doet , maar omdat ze het laat gebeuren en aanwezig bent. Je volledige aandacht geeft aan het ervaren van deze emoties.

Effect van een druk leven op emotieregulatie

Natuurlijk kunnen we niet de hele dag in een meditatieve staat naar onze emoties luisteren. Sommige emoties, vooral oude pakketjes, hebben langer de tijd nodig om gevoeld te worden. In plaats van ze weg te stoppen of boos te worden dat het lang duurt, vertel ze dat je bij ze terugkomt. Dat je ze ziet en hoort en ze niet meer zal negeren. Dat je er nu voor kiest om je aandacht even op iets anders te richten, maar vertel ze waarom en dat je morgen (of op een ander moment) weer bij ze terug komt. Behandel ze als het kwetsbare stuk dat ze zijn en geef ze liefde.

Geduld, compassie en een lange adem

Het trainen van jouw emotionele spier kan enorm vermoeiend zijn. Je bent bezig met het leren van iets nieuws en jouw gehele systeem is hard voor je aan het werk om nieuwe en misschien wel oude pakketjes op te ruimen. Zie ook deze vermoeidheid als een emotie. Luister ernaar, hoor het, geef het wat het nodig heeft. Laat de oordelen die je erover hebt los. Je doet het goed. Als je terugvalt in oude patronen van het onderdrukken of wegmaken van emoties, behandel jezelf met compassie. Het is oké. Je mag er elk moment weer voor kiezen om uit die oude verkramping te stappen en te laten zijn wat er is. Herinner jezelf eraan dat het veilig is om jouw emoties te voelen en dat ze, net als de golven, ook weer overgaan. Je hebt tijd en er is geen eindstation. Je werkt toe naar een leven waarin je jouw emoties kunt doorleven en met trots kunt zijn wie jij ten diepste bent.

Wil je meer weten over emotieregulatie, trauma of wil je samen aan de slag? Voel je vrij vrijblijvend contact op te nemen via info@holistischetherapierotterdam.nl

Hechting: de Vermijdende Hechtingsstijl

Sat, 01 Jan 2022 13:52:47 GMT

Een vermijdende hechtingsstijl valt onder een van de drie onveilige stijlen van hechting. De manier waarop jij bent gehecht, bepaalt voor een aanzienlijk deel hoe jij naar de wereld kijkt. Het is een voorspeller van hoe je reageert in relaties en conflicten en is gelinkt aan de verwachting die je hebt over liefde en verbinding. Klik hier om meer te lezen over hechting. In dit artikel kijken we naar welke eigenschappen en gedragingen kenmerkend zijn voor mensen met een dominant vermijdende hechtingsstijl, hoe deze kan ontstaan en hoe je stappen kunt zetten naar gezonde en veilige hechting.

Kenmerken vermijdende hechting in kinderen

Volwassen uitstraling door hoge onafhankelijkheid
Uiten weinig emotionele behoeften
Kroppen verdriet op
Moeite met huilen/afkeer tegen huilen
Moeite met fysiek contact

Kenmerken vermijdende hechting in volwassenen

Autonomie en zelfstandigheid

Voor de vermijdend gehechte individu is autonomie, zelfredzaamheid en zelfstandigheid van groot belang. Zij zijn erg zelfstandig in het voorzien van hun eigen behoeften. Dit geldt, eerder in de regel dan in de uitzondering, enkel voor fysieke en materiële behoeften. Dit omdat in contact staan met hun emotionele behoeften en deze serieus nemen voor de vermijdend gehechte persoon een obstakel. Wanneer ze hier wel mee in contact staan, zullen ze dit zelf oplossen, zonder steun van een ander. Veiligheid voor de vermijdend gehechte persoon zit hem in het voor zichzelf kunnen zorgen, zonder dat ze iemand anders nodig hebben. Naast dat ze deze zelfstandigheid voor zichzelf belangrijk vinden, kunnen ze afkeer voelen tegen mensen die veel hulp vragen en of nodig hebben. Door de overtuiging 'ik sta er alleen voor', voelt elke vorm van afhankelijkheid snel als een te zware last. Zij kunnen de zorg voor zichzelf niet makkelijk uit handen geven en om daarnaast ook nog emotioneel voor een ander te moeten zorgen, is al snel te veel.

Geen hulp vragen

Door de overtuiging dat iedereen voor zichzelf moet zorgen, vragen dominant vermijdend gehechte individuen heel moeilijk of geen hulp. Zij vinden dat wanneer er problemen zijn, ze dit zelf moeten oplossen. Daarnaast hebben zij vaak het gevoel dat er ook niemand is waar ze echt op zouden kunnen bouwen. Er mist een basisvertrouwen dat hulp vragen en hulp bieden onveilig maakt. Ook in romantische en intieme relaties vraagt de vermijdende partner vaak geen hulp. Wanneer we zelf niet kunnen of mogen vragen, leidt dit vaak tot een onvermogen om te geven. De vermijdende partner krijgt sneller dan een andere hechtingsstjil het gevoel dat er 'te veel' van hem of haar gevraagd wordt en voelt dit als een grote verantwoordelijkheid. Een gezonde relatie waarin op elkaar geleund mag worden en onderlinge interdependentie is, roept bij de vermijdende partner een benauwend gevoel op.

Minder behoefte aan fysiek contact

Vanuit de vroege jeugd heeft het vermijdend gehechte individu geleerd om niet te vertrouwen op hulp en steun van anderen wanneer het gaat om emotionele behoeften. Dit uit zich ook in het ontvangen van fysiek contact. In de vroege jeugd hebben zij vaak niet geleerd en mogen ervaren hoe troostend en verbindend fysiek contact kan zijn. Het was of niet aanwezig of kwam met verwachtingen zoals het moeten troosten van een ouder. In het volwassen leven van een vermijdend gehecht persoon kan fysiek contact en intimiteit daarom als onveilig voelen. Omdat wij ons vaak niet bewust zijn van deze patronen, schrijven we dit toe aan geen behoefte hebben aan fysiek contact. Voor een partner kan dit lastig zijn en afwijzend voelen. Dit heeft vanuit de vermijdende partner echter geen intentie van afwijzing, maar simpelweg een onvermogen en onbekendheid met prettige, warme fysieke intimiteit. Het kan makkelijker zijn om fysiek contact te hebben met een partner waarbij er geen vraag is voor emotionele verbintenis, omdat dit veiliger aanvoelt.

Vlakke uiting van emoties

De vermijdend gehechte persoon komt vaak over als een kalm, zelfverzekerd, emotioneel stabiel persoon. Ze hebben over het algemeen geen uitbarstingen of zichtbare emotionele crisismomenten. Tijdens conflicten blijven ze vaak rustig, rationeel en soms zelfs koud. Sinds de vroege jeugd hebben zij de boodschap gekregen dat hun emoties en de uiting hiervan niet leiden tot troost en geruststelling. Deze werden ofwel genegeerd of zelfs negatief benaderd. Het niet uiten van gevoel zorgt direct voor het niet krijgen van een negatieve en kwetsende reactie. Dit, en een mogelijk over afhankelijke ouder heeft een tot een afkeer naar emoties geleid. Deze regel geldt in eerste instantie voor de vermijdende persoon zelf. Er is een enorm krachtig beschermingsmechanisme ontwikkeld die de emoties binnenin de persoon dempt en daarnaast de uiting ervan ernstig afkeurt. Wanneer dit patroon zich onbewust herhaalt, kan het voelen als een desinteresse naar emoties en gevoelens. Het delen hiervan met een partner of intieme relaties voelt als nutteloos en zelfs destructief. "Wanneer we onze negatieve emoties met elkaar delen zorgt het alleen maar voor gezeur en problemen." Ze kunnen de tijdelijke oncomfortabele situatie niet koppelen aan een diepere, mooiere verbinding op de lange termijn.

Verbinding en intimiteit

Verbinding, nabijheid, intimiteit, kwetsbaarheid en interdependentie. Allemaal begrippen die belangrijk zijn in een gezonde intieme relatie. De autonomie, zelfredzaamheid en individualiteit van de vermijdend gehechte persoon zorgt er soms voor dat het ontvangen en geven van deze aspecten lastig is. De overtuiging om op niemand te kunnen bouwen en gevoelens te uiten gaat zo diep dat wanneer er een diepe connectie is, de reactie van de vermijdende persoon is om weg te rennen. Wanneer deze patronen zich onbewust herhalen, kunnen ze lang ontkent worden. De vermijdend gehechte persoon kan een overtuiging aannemen dat hij of zij gewoon niet geschikt is voor intieme relaties; dat hij hoge eisen heeft; dat de andere persoon te behoeftig is; dat zij iemand nodig heeft die niet zoveel vraagt. Er kan een groot arsenaal aan rationele redenaties uit de kast worden getrokken waarom ook deze relatie geen kans van slagen had. Wanneer we kijken naar de onderliggende pijn, is er net zoals bij de angstige hechtingsstijl een grote angst voor verlating en afwijzing. Zolang je er maar voor zorgt dat er geen diepe vorm van verbinding, connectie en intimiteit is, doet deze (voor de vermijdend gehechte persoon onvermijdelijke afwijzing en verlating) minder zeer.

Oorzaken vermijdende hechting

Volwassenen met een dominant vermijdende hechtingsstjil hebben vaak ervaring met ongevoelige reacties op emotionele behoeften in de vroege kindertijd. Dit gebrek aan sensitiviteit kan zoals alle gedragingen op een spectrum worden geplaatst. Zo kunnen ouders een kind laten huilen met de bedoeling het kind ‘harder’ te maken, maar er kan ook sprake zijn van ernstig emotionele verwaarlozing. Om jezelf te herkennen in een vermijdende hechtingsstijl, hoef je absoluut geen slechte ouders te hebben. Deze stijlen ontwikkelen zich in een gezonde opvoeding vaak al gebaseerd op kleine gedragingen en patronen. Het afwezig zijn van reacties, of zelfs negatief reageren op emotionele behoeften van een kind, is dus een van de oorzaken van deze hechtingsstijl. Dit kan zijn doordat een of beide ouders ‘koud’ reageerden op emoties of stress van het kind, maar het kan ook gebaseerd zijn op fysieke afwezigheid van een of beide ouders. Een vermijdende hechtingsstijl kan dus ook ontstaan wanneer er een warme en emotioneel responsieve ouder aanwezig was, en een ouder die veel weg was.

Naast een tekort aan emotionele steun, kan deze hechtingsstijl ook voortkomen uit een grote verantwoordelijkheid voor emoties van een ouders. Dit kan ontstaan wanneer een of beide ouders moeite hebben met het reguleren van hun eigen emoties, en deze vaak bij het kind neerleggen. Zo kan er van het kind verwacht worden nooit iets te doen wat risico’s met zich meebrengt, zodat mama of papa zich niet angstig voelen. Of dat het kind altijd lief en beschikbaar moet zijn voor een ouder zodat deze zich niet alleen of afgewezen voelt. Een kind kan hierdoor het gevoel krijgen dat emoties van anderen hun verantwoordelijk zijn. Dit kan bij mensen met een vermijdende hechtingsstijl leiden tot het creëren van een afkeer naar het uiten van emoties bij zichzelf en anderen.

Helen van een vermijdende hechtingsstijl

1. Bewustwording van kernovertuigingen

Ontdekken welke overtuigingen onze werkelijkheid creëren is een belangrijk aspect in elke vorm van heling. Wat moet je geloven, om je zo te voelen of te gedragen? Herkenbare kernovertuigingen van iemand met een vermijdende hechtingsstijl zijn: Iedereen moet voor zichzelf zorgen; Ik sta er alleen voor; uiteindelijk word ik verlaten en blijf ik alleen over; ik kan niet echt op iemand bouwen; hulp vragen is zwak; emoties zijn nutteloos; ik ben niet gemaakt voor diepe, betekenisvolle relaties; ik ben geen liefde waard. Zodra we onze kernovertuigingen zien en herkennen, kunnen we deze gaan bevragen en veranderen.

2. (H)erkennen van emoties

Nu we ons bewuster worden van de verhalen die we onszelf vertellen in de vorm van kernovertuigingen, mogen we meer in contact komen met ons gevoel. Bij de vermijdende hechtingsstijl worden emoties vaak onderdrukt of niet zonder afwijzing waargenomen. Wat voel ik, wanneer ik zonder oordeel en angst luister naar mijn emoties? Waar zitten ze in mijn lijf? Zijn ze gebaseerd op kernovertuigingen die misschien niet meer bij mij passen, of komen ze ergens anders vandaan? Hoe voelt het om hier eens bij te zijn, zonder de opdracht ze te veranderen?

3. Geven en ontvangen

Wanneer het ervaren van eigen emoties iets veiliger begint te voelen, kan het ontzettend helend zijn om deze te delen. De vermijdend gehechte persoon heeft de neiging om het delen van emoties als last te zien. Zowel last naar de ander als last naar zichzelf bij het ontvangen van de emoties van een ander. Je mag gaan ervaren hoe fijn het kan zijn om jouw emoties liefdevol, eerlijk en puur te delen met mensen waarvan je houdt. Daarnaast mag je leren hoe je zonder oordeel en groot verantwoordelijkheidsgevoel de emoties van een ander kunt ontvangen en emotionele steun kan bieden.

4. Verbinding en connectie

Het doorlopen van de vorige punten zorgt ervoor dat je stappen zet richting het ervaren van een diepere verbinding. Wanneer dit steeds iets minder onveilig begint te voelen, is het mooi om jezelf die diepere relaties te gunnen die gebaseerd zijn op vertrouwen, interdependentie en uitwisselingen van emoties en kwetsbaarheid. Heling zit hem niet in de afwezigheid van angst, maar het vermogen om ondanks die angst voor liefde te kiezen. Liefde voor jezelf en liefde voor een ander. Want jij bent die liefde waard, precies zoals je bent.

Herken jij je na het lezen van deze tekst al in deze stijl? Was dit artikel nuttig, wil je meer weten of wil je stappen maken in jouw persoonlijke ontwikkeling? Laat het weten en mail naar info@holistischetherapierotterdam.nl

Je kunt nu ook zelf aan de slag en stappen zetten in het helen van jouw vermijdende hechtingsstijl door middel van mijn werkboek. Klik hieronder om meer te lezen.

Hechting: Wat is dat?

duda-wsm@mijndomein.nl — Mon, 30 Aug 2021 12:52:47 GMT

Wat is hechting?

De hechtingstheorie is gebaseerd op het werk van psychologen John Bowlby en Mary Salter Ainsworth. Deze theorie stelt dat de emotionele relatie met verzorgers in jouw jeugd, een voorspeller zijn voor relaties en verbinding in het verdere leven. Volgens de hechtingstheorie is emotionele veiligheid tijdens de kinderjaren nét zo belangrijk als fysieke veiligheid. Hechting staat dus voor de mate waarin er een veilige, vervullende emotionele band is tussen ouder en kind. Volgens Bowlby heeft deze band tussen ouder en kind al vanaf het baby zijn invloed op een mens. Voor een succesvolle ofwel “veilige” hechting is het nodig dat ouders/primaire verzorgers beschikbaar en responsief zijn ten opzichte van de behoeften van een kind en baby. Dit zorgt ervoor dat het kind ten diepste weet dat een ouder/verzorger betrouwbaar is, veilig is en voor hen zorgt. Vanuit deze basisovertuiging kan het kind - en later volwassene - de wereld ontdekken.

Wat zijn hechtingstijlen?

Nu is het zo, dat er tijdens de vroege periode van hechting veel obstakels kunnen optreden. Een groot aantal ouders hebben zelf nooit geleerd om op een gezonde manier met hun emoties om te gaan of stellen in extremere gevallen hun kinderen bloot aan verslavingen, verwaarlozing of geweld. Volgens de hechtingstheorie zijn er 4 hechtingsstijlen, waarvan er slechts één veilige hechting is. Dat deze hechtingsstijlen worden aangeduid met veilig en onveilig, betekent niet dat een onveilige hechtingsstijl dus ziek of pathologisch is. Ongeveer 65% van de mensen zijn dominant veilig gehecht ( Nederlands Jeugdinstituut, 2021) . Deze cijfers laten zien dat er een groot aantal mensen is met een dominant onveilige hechtingsstijl. Je kunt met een onveilige hechtingsstijl vaak prima functioneren. Ook is het niet zo dat een hechtingsstijl absoluut en onveranderbaar is. Je hebt nooit 100% één hechtingsstijl. Wanneer jouw dominante, ofwel overheersende, hechtingsstijl onveilig is, kan het wel zo zijn dat je hier last van hebt, met name in relaties. Het is belangrijk om te weten dat een onveilige hechtingsstijl absoluut geheeld kan worden.

Waarom is inzicht in jouw hechtingsstijl belangrijk?

Het kan enorm helpen om inzicht te krijgen in jouw hechtingsstijl, omdat deze een grote invloed heeft op je relaties. Vooral in romantische relaties waar de verbinding zo dichtbij komt en belangrijk is, is de manier waarop onze ouders ons emotionele veiligheid hebben gegeven zo van belang. Van hen hebben wij geleerd wat liefde is en vooral hoe liefde werkt. Van hen hebben wij geleerd wat emoties zijn, hoe je hiermee omgaat en hoe je kunt verwachten dat iemand waarvan jij houdt, met jouw emoties omgaat. Wanneer we onveilig gehecht zijn, is ons angstbrein in deze relaties vaak overactief. Je hebt bijvoorbeeld veel behoefte aan geruststelling van je partner en bent bang dat je afgewezen wordt. Het kan ook zijn dat je juist bang bent om in een relatie jouw onafhankelijk kwijt te raken, dat je het moeilijk vindt om je te binden en veel twijfel ervaart. Vaak zijn we ons helemaal niet bewust van ons gedrag en gevoel in een relatie en schrijven we dit simpelweg toe aan onze persoonlijkheid. “Zo zijn wij nu eenmaal.” Het kan echter voor veel lijden en terugkerende problemen zorgen als wij tegen dezelfde blokkades aan blijven lopen. Zoals al eerder gezegd kun je ervoor zorgen dat een dominante onveilige hechtingsstijl verandert in een dominante veilige hechtingsstijl. Wanneer je inzicht krijgt in de verschillende hechtingsstijlen en ziet dat jouw niet-helpende of zelfs destructieve patronen hier wellicht uit voortkomen, kun deze transformeren.

Welke hechtingsstijlen zijn er?

Er zien vier hechtingsstijlen, waarvan één de veilige hechting is. De andere drie zogenoemde onveilige stijlen zijn: de angstige hechtingsstijl, de vermijdende hechtingsstijl en de gedesoriënteerde ook wel de angstig-vermijdende hechtingsstijl. In de afbeelding hieronder staan wat hoofdkenmerken van elke stijl genoemd.

Zoals je kunt zien, heeft elke hechtingsstijl eigen kenmerken. Dit is een gesimplificeerd beeld en de stijlen omvatten meer dan enkele punten. Deze kenmerken staan niet in steen gegrift en omdat elk mens een individu is, hoef je je niet in elk kenmerk te herkennen. Wel is het zo dat 95% van de kenmerken toepasbaar zijn op jou, wanneer deze gekoppeld zijn aan jouw dominante hechtingsstijl. Wil je meer weten over jouw hechtingsstijl? Lees dan de andere artikelen die ingaan op de aparte stijlen. Hierin zullen de kenmerken verder uitgediept worden en kijken we naar de eventuele oorzaken.

Herken jij je na het lezen van deze tekst al in een van deze stijlen? Was dit artikel nuttig en wil je meer weten? Laat het weten in de reacties of mail naar info@holistischetherapierotterdam.nl

Hechting: de Angstige Hechtingsstijl

Sat, 28 Aug 2021 12:52:47 GMT

Wat is een angstige hechtingsstijl?

De angstige hechtingsstijl is een van de drie vormen van onveilige hechting. De manier waarop je bent gehecht, bepaalt voor een aanzienlijk deel hoe je naar de wereld kijkt. Het is een voorspeller van hoe je reageert in relaties en conflicten. Daarnaast is het gelinkt aan de verwachtingen die je hebt over liefde en verbinding. Lees hier meer over wat hechting is. In dit artikel kijken we naar een aantal eigenschappen en gedragingen die kenmerkend zijn voor de angstige vorm van hechting. Ook lichten we kort factoren toe die bij kunnen dragen aan het ontwikkelen van angstige hechting in de vroege jeugd.

Kenmerken Angstige Hechting in Kinderen

Al vanaf een jonge leeftijd kun je de vorm van hechting herkennen in bepaald gedrag. onderzoek wijst uit dat kinderen die geneigd zijn het onderstaande gedrag te vertonen, een grotere kans hebben een angstige hechtingsstijl te ontwikkelen.

Kinderen die een angstreactie of algemeen hoog level van stress ervaren wanneer de ouder/primaire verzorger tijdelijk weggaat
Veel huilen en vervolgens moeilijk te troosten zijn
Geneigd zijn zich vast te klampen aan ouders/verzorgers
kinderen die in het dagelijks leven meer angst en stress ervaren dan leeftijdsgenootjes
Moeite hebben met het reguleren van hun emoties
kinderen die minder geneigd zijn uit eigen initiatief alleen de wereld te ontdekken.

Kenmerken Angstige Hechting in Volwassenen

We kunnen een hechtingsstijl zien op een spectrum. Omdat er vaak een combinatie van twee hechtingsstijlen aanwezig is, spreken we van een dominante en recessieve stijl. Jouw dominante hechtingsstijl kan dus voor 55% aanwezig zijn, of voor 95%. Dit bepaalt in hoeverre iemand die dominant angstig gehecht is, zichzelf herkent in de kenmeren en gedragingen van deze stijl. Hieronder worden een aantal van de meest voorkomende kenmerken van de angstige hechtingsstijl genoemd. Omdat deze meestal tot uiting komen in relaties worden ze in deze context uitgelegd.

Verlatingsangst

Angstig gehechte individuen ervaren een grote, diepgewortelde angst voor verlating en afwijzing. De manier waarop je gehecht bent, wordt grotendeels tijdens de jonge kindertijd bepaalt. Als onze ouders ons destijds aan het lot zouden overlaten, zouden we kunnen sterven. Omdat we als kind volledig afhankelijk zijn van de zorg en liefde van onze ouders, voelde de angst om verlaten te worden als kind (vaak onbewust) letterlijk als doodsangst. De angstig gehechte volwassene, vooral wanneer het bewustzijn over deze patronen nog niet aanwezig is, kan deze doodsangst ook op latere leeftijd nog voelen. Wanneer je partner of goede vriend/vriendin je dreigt te verlaten, kan het voelen alsof jouw hele wereld in elkaar stort. Alsof er niets meer van je overblijft. Deze angst voor verlating zit zo diep, dat zelfs de kleinste conflicten of situaties ervoor kunnen zorgen dat deze getriggerd wordt. Een berichtje waar niet op wordt gereageerd, een ruzie, een belofte die niet wordt nagekomen of een partner die aangeeft wat ruimte nodig te hebben. Zodra er iets gebeurt wat in de mentale patronen van de angstig gehechte persoon zou kunnen leiden tot verlating, gaan alle alarmbellen af.

Laag Zelfbeeld

Individuen die angstig gehecht zijn, plaatsen anderen vaak op een voetstuk. Zij hebben een kernovertuiging niet goed genoeg te zijn, niet leuk genoeg. Een laag zelfbeeld zorgt voor een algemene negatievere kijk op jezelf en de wereld. Successen die je behaalt schrijf je vaak toe aan omstandigheden en dingen die niet goed gaan, zijn automatisch jouw schuld. Hoe dit negatieve zelfbeeld tot uiting komt kan verschillen. Dit kan blijken in het niet goed genoeg vinden van je karakter, uiterlijk, intelligentie of kwaliteiten. Mensen met een laag zelfbeeld hebben het idee nooit genoeg te doen en te zijn. Voor trots en lof is weinig ruimte, maar zelfkritiek is vaak overmatig aanwezig. Vergelijken met anderen is een dagelijkse bezigheid waar de persoon met een laag zelfbeeld vrijwel nooit als winnaar uit de bus komt.

Verbinding

Wanneer jij jezelf herkent in de angstige hechtingsstijl, zul je in het dagelijks leven een grote behoefte voelen aan verbinding en nabijheid. wanneer iemand met een angstige hechtingsstijl zich verbonden voelt, is er vaak geen angst of wantrouwen aanwezig. Wanneer zij in een relatie zitten, is er weinig behoefte aan tijd voor zichzelf. Veel tijd doorbrengen met een partner vinden ze fijn en zelfs wanneer dit er veel is geweest, kan het afscheid nemen na een moment van verbondenheid erg lastig zijn. Gevoelens van verlating en eenzaamheid komen snel naar boven wanneer de verbinding (tijdelijk) verbroken wordt. De combinatie van het lage zelfbeeld en de behoefte aan verbinden, kan ervoor zorgen dat angstig gehechte individuen lang in een ongezonde of niet bevredigende relatie blijven hangen. Ze betrekken de relationele problemen snel op zichzelf. Dit samen met de angst om verlaten te worden, maakt dat weggaan bijna onmogelijk wordt.

Relaties als veiligheid

Verbinding en connectie zijn ontzettend belangrijk voor iemand met deze hechtingsstijl. Hoewel dit iets moois kan zijn, kan een afhankelijkheid hiervan negatieve gevolgen hebben. Identiteit en veiligheid van een persoon met een angstige hechtingsstijl kunnen gebaseerd zijn op de relaties die zij hebben. Dit kan leiden tot een onderontwikkeld gevoel van eigen identiteit buiten de relatie om. Deze afhankelijkheid kan zowel aanwezig zijn in romantische relaties zowel als vriendschappen. Ons brein is geprogrammeerd om onze behoeften zo snel mogelijk te vervullen. Dit werkt dus ook zo voor de behoefte van verbinding, veiligheid en geruststelling. Wanneer je als angstig gehecht individu een gemis aan zelfvertrouwen hebt en dus niet voldoende vertrouwen in jouw eigen capaciteiten om voor je eigen behoeften te zorgen, moet een ander dit doen. Dit verlegt de veiligheid van onszelf, naar een partner.

Moeite met herkennen en uitspreken behoeften

Het herkennen en uitspreken van emotionele behoeften is voor veel mensen een opgave. Wanneer je onveilig gehecht bent, kan dit nog lastiger zijn dan voor iemand die veilig gehecht is. In tegenstelling tot individuen met vermijdende hechtingsstijl, voelen mensen met een angstige hechtingsstijl vaak hun emoties intens. Deze worden echter vertroebeld door negatieve overtuigingen over zichzelf en de wereld, waardoor ze niet meer puur, zonder oordeel bij de behoefte achter de emotie kunnen komen. Er is vaak schaamte over het feit dat ze emotionele behoeften hebben en vinden dat ze dit niet verdienen of mogen voelen. Deze oordelen maken dat het herkennen lastig wordt, maar het op een gezonde manier uitspreken vaak onmogelijk. Om dit toch mogelijk te maken, hebben zij veel geruststelling van een ander (vaak de partner) nodig. Dit zorgt uiteindelijk voor een disbalans, zowel binnenin het angstig gehechte individu als de relatie.

Oorzaken van een angstige hechtingsstijl

Hechtingsstijlen komen al vroeg in de opvoeding tot stand. In de kern komt een angstige hechtingssijl vaak voort uit een ervaring van inconsistentie. Specifiek de inconsistente manier waarop ouders ingaan op emotionele behoeften van een kind. Dit kan betekenen dat je ouders had die sommige momenten heel warm waren en luisterden naar wat jij nodig had, terwijl ze andere momenten (emotioneel of fysiek) niet beschikbaar waren. Het kan ook zijn dat je een warme emotionele betrokken ouder had, en een ouder die niet aanwezig was of emotioneel niet voor jouw behoeften kon zorgen. Door de inconsistentie heb je wel ervaren hoe het voelt om verbinden en zorg te voelen, maar ben je gewend geraakt dat het er niet altijd was. Dit heeft ervoor gezorgd dat je als kind onbewust hard moest vechten voor dit gevoel van verbinding. Je wist immers wel wat je mist. Wanneer we ons hier niet bewust van zijn, kunnen deze patronen doorsijpelen naar volwassenheid. We blijven ze herhalen in onze relaties en andere aspecten van ons leven.

Heling van een angstige hechtingsstijl

Bewustzijn is de sleutel naar geluk, liefde en zelfzorg. We hoeven niet vast te houden aan patronen die ons niet dienen en kunnen dit, wanneer we dit willen, veranderen. Voor mensen met een angstige hechtingsstijl is het belangrijk om (opnieuw) te leren om bewust te worden van onze eigen emotionele behoeften en hoe we deze vervolgens op een gezonde en liefdevolle manier kunnen communiceren. Iets wat hierbij helpt is het vergroten van ons lichaamsbewustzijn. Daarnaast zoeken angstig gehechte individuen vaak troost in externe factoren, omdat ze niet het vertrouwen en hebben dit zelf te kunnen. Het aanleren van self soothing ofwel zelf troostend gedrag zorgt ervoor dat de externe veiligheid en liefde ook binnenin onszelf mag bestaan. Hoe fijn zou het zijn om liefde, warmte en veiligheid te voelen vanuit onszelf?

Hechtingsstijlen zijn geen diagnoses of tekenen dat jij niet gezond bent. het kan er echter wel voor zorgen dat het je tegenhoudt om met liefde naar jezelf te leven. Ook jij bent liefde waard, van jezelf en van een ander. Precies zoals je bent..

Herken jij je na het lezen van deze tekst al in een van deze stijlen? Was dit artikel nuttig en wil je meer weten of zelf stappen maken in je persoonlijke ontwikkeling? Laat het weten en mail naar info@holistischetherapierotterdam.nl

Holistische Therapie Rotterdam Blog

Energetische therapie bij stress en burn-out: wat gebeurt er op lichaamsniveau?

Bij langdurige stress, overbelasting of burn-outklachten raakt niet alleen het denken uitgeput, maar ook het lichaam.

Herkennen, Begrijpen en Overwinnen van Rationalisatie

Wat is Rationalisatie?

Voorbeelden van Rationalisatie

Waarom we rationaliseren

Hoe werkt rationalisatie in ons Brein?

Waarom is rationalisatie relevant in therapie?

Het herkennen van rationalisatie

Tips om rationalisatie te overwinnen

Tips voor thuis

Tips in therapie

Conclusie

Onderliggende behoeften van vermijdende hechting: waarom is ruimte zo belangrijk?

Ruimte staat gelijk aan veiligheid

Gebrek aan co-regulatie

Het belang van acceptatie, empathie en emotionele veiligheid

Praktische stappen voor partners

Acceptatie

Empathie & validatie

Emotionele veiligheid

Conclusie

Drie Onderliggende Behoeften Achter de Angstige Hechtingsstijl in Relaties

﻿ Drie Onderliggende Behoeften Achter de Angstige Hechtingsstijl in Relaties

1. Bevestigingsbehoefte: Emotionele achtbaan van warm en koud

2. Erkenning van emoties: gezien en gehoord worden

Waarom is het zo belangrijk voor angstig gehechte personen (AGP) om emoties erkend te hebben?

Negatief effect op vermijdend gehechte personen:

3. Verlangen naar waardering: De vuurwerkfase en emotionele terugtrekking

Wat maakt de beginfase zo speciaal voor beide hechtingsstijlen?

Waarom ontstaat er meer afstand en angst na verloop van tijd?

De stap naar diepere verbinding voor de angstig gehechte persoon

Emotieregulatie: Wat is het en hoe ga je ermee om?

Emotieregulatie: De kunst van het voelen

Emoties en verstoringen

De functie van emoties

Emoties doorleven

Hoe doen we dat?

Trauma en oude emoties

Effect van een druk leven op emotieregulatie

Geduld, compassie en een lange adem

Hechting: de Vermijdende Hechtingsstijl

Kenmerken vermijdende hechting in kinderen

Kenmerken vermijdende hechting in volwassenen

Autonomie en zelfstandigheid

Geen hulp vragen

Minder behoefte aan fysiek contact

Vlakke uiting van emoties

Verbinding en intimiteit

Oorzaken vermijdende hechting

Helen van een vermijdende hechtingsstijl

1. Bewustwording van kernovertuigingen

2. (H)erkennen van emoties

3. Geven en ontvangen

4. Verbinding en connectie

Hechting: Wat is dat?

Wat is hechting?

Wat zijn hechtingstijlen?

Waarom is inzicht in jouw hechtingsstijl belangrijk?

Welke hechtingsstijlen zijn er?

Hechting: de Angstige Hechtingsstijl

Wat is een angstige hechtingsstijl?

Kenmerken Angstige Hechting in Kinderen

Kenmerken Angstige Hechting in Volwassenen

Verlatingsangst

Laag Zelfbeeld

Verbinding

Relaties als veiligheid

Moeite met herkennen en uitspreken behoeften

Oorzaken van een angstige hechtingsstijl

Heling van een angstige hechtingsstijl

Drie Onderliggende Behoeften Achter de Angstige Hechtingsstijl in Relaties